tekst vanwege Rouwzorg Regio 0114

 

In deze tijd van ‘afstand houden’
zoeken we naar woorden en gebaren
van warmte en verbondenheid
woorden die spreken van hoop…
van méér dan overleven alleen…
woorden die raken…
die aanraken… die je stil maken
om dichterbij jezelf te komen…
dichterbij hen die we zo missen…
dichtbij de kern, bij waar het op aankomt
Licht in het donker…
warmte die van binnen komt…

De stilte zegt genoeg

In die stilte mag je huilen…
je mag er schreeuwen als een kind…
maar je kunt er ook in schuilen
totdat jij de weg weer vindt.
In de stilte mag je zwijgen…
en met lege handen staan…
(uit ‘Bij het graf van mijn moeder’)

Theo van Teijlingen – 8 liedjes op www.defigurant.nl

Wie kijkt naar mij om

Wie hoort hem, wie hoort haar ?                                     
als het stil wordt
en leeg vanbinnen …
als je vluchten wil
maar thuis moet blijven…
als alles kapot gaat
nu hij er niet meer is …
Wie kijkt naar haar om ?

Wie voelt mijn lege buik…
het gemis ?
Wie loopt met me mee
als ik hem zoek ?
Wie ziet de paniek in zijn ogen
als zijn kind niet beter wordt ?
Wie kijkt naar mij om ?

Hij ziet naar mij om…
als de buurvrouw even langskomt
als een collega een berichtje stuurt :
‘ik denk aan jou…’
als hij luistert, even de tijd neemt…
als zij helpt met de papieren…

Mannen, vrouwen, kinderen
die in deze tijd van ‘afstand houden’
toch nabij blijven, die ‘er zijn’…
die hart willen zijn als het leven hard is.

Elkaar nabij…
Licht in het donker…
Hij ziet naar ons om…

Zou het kunnen zijn…

Dat terwijl wij ziek worden,
de aarde kan helen
Dat nu van alles verandert en stopt,
de natuur weer door kan gaan.
Zou het kunnen zijn...
Dat nu de wereld vertraagt,
de liefde kan versnellen
Dat druk zijn en naar buiten racen en vliegen,
de rust vinden en naar binnen keren wordt.
Zou het kunnen zijn....
Dat als we thuis moeten blijven,
we weer kunnen ervaren van wie we houden
Dat nu de maatschappij zo leunt op de zorg,
we beseffen hoe ontzettend belangrijk dat is.
Zou het kunnen zijn...
Dat de wereld en de luxe om ons heen
nu kleiner wordt,
zodat we ons eigen grote hart weer
kunnen voelen
Dat nu we goed voor onszelf en anderen
moeten zorgen,
Ontdekken dat zelfliefde en naastenliefde noodzakelijk is.
Zou het kunnen zijn...
Dat nu we samen strijden tegen hetzelfde,
de eenheid in de verschillen
kan worden gevonden
Dat als we elkaar nodig hebben,
herontdekken hoe saamhorigheid voelt.

Zou het kunnen zijn....
Dat na de chaos en strijd van deze tijd,
een nieuwe wereld wordt geboren
Dat na de angst en onzekerheid,
de liefde en waardering voor elkaar
en de aarde terugkeert.
Zou het kunnen zijn....
Dat het zo moet zijn,
opdat de liefde wederkeert.

Jeannine Peersman

Het zijn teksten die mijmeren en aanzetten tot ‘er zijn’ voor elkaar.
We willen ze graag met jullie delen tot we elkaar weer mogen ont-moeten na de stilte van de coronatijd…

Thema ‘De dagen… ze komen en gaan… en vandaag voor het eerst doet de dag niet zo’n pijn…’

Tijd is heel dubbel bij rouw : je hebt kwakkelende dagen en dagen die om vliegen. Rouwen is de film terugzien en als het gaat om meerdere verliezen op korte tijd, lopen verschillende verhalen door elkaar.
Er is soms ook rouw vóór het overlijden. Het is een misverstand dat als je het eerste jaar door bent, alles gemakkelijker wordt. Alles is anders geworden… niet te beschrijven anders!
Als je rouwt kan je je moe en depressief voelen. Het verlies van je concentratie kan angst oproepen. Je struikelt misschien vaker of je krijgt rouwkou (je energie is immers op). Je kan ook huidhonger hebben doordat niemand je nog aanraakt. Mensen doen veel beloftes : ik kom terug maar ze doen het niet. Dan kan je je verlaten voelen en onzeker. Het gemis, nooit meer, voel je later, als je het niet meer verwacht.
Luisteren naar jezelf  is daarom belangrijk maar het is voor velen een nieuwe taal. Zij moesten al van thuis uit luisteren naar anderen. En nu staan de invulvriendin of de oplosser klaar met wat ze allemaal moet of niet moet en ze vragen zich niet af wat zij wil!
Zo is er een  nieuw gebod voor feestdagen en vakantie: u mag niet alleen zijn! Maar je kunt je ook alleen voelen in gezelschap en soms wil je gewoon met rust gelaten worden. Soms wil je het gemis mógen voelen.
Luisteren naar jezelf is kiezen voor wat bij je past, wat goed voelt en daar ook helder over zijn bv. ik kom naar je verjaardag maar blijf een half uur of : het lukt me niet maar ik schrijf/app je.
Luisteren naar jezelf  kan ook pijnlijk zijn. Dan wil je liever wegkijken van het verdriet. Je kunt je schuldig of beschaamd voelen als je bv. niet altijd geduldig was toen je hem door Parkinson niet meer kon verstaan. Maar je schuldig voelen, betekent ook dat je veel van jezelf en je liefde vraagt.
Tijdens het rouwen kan je stemming erg wisselen: lachen en huilen liggen dicht bij elkaar. Humor kan troosten maar soms is er niets om te lachen. Dan kan je in een gesprek alleen maar zuchten. Dan moet je van iemand afblijven en niet zijn/haar gevoelens afnemen! Mijn wens is dat elke rouwende 1 iemand heeft waar je je veilig bij voelt, die niet oordeelt. Eigenlijk zouden we een lijstje kunnen maken van onze steunbronnen: steunmensen, steunmuziek, steun vanuit het geloof, de natuur, een activiteit … Er is veel vereenzaming. Sommigen blijven alleen en herordenen hun leven door zichzelf beter te leren kennen bv. ik weet dat ik goed alleen kan zijn maar een heel weekend is te lang dus spreek ik af.
Het zou goed zijn om in groep te praten over de kunst van het alleen zijn!
Een groepje van mensen die bij je passen, die niet oordelen en niet zeuren; waar eenzaamheid niet wordt opgelost maar waar je kan vertellen hoe je goed alleen kunt zijn.
Belangrijke mensen trekken met ons mee. In de afwezigheid zijn ze aanwezig. Soms zitten ze vooraan in ons hoofd, soms achteraan maar als we over hen blijven praten, blijven ze leven.
De lezing begon met het gedicht Nog levend van Marinus en hij sloot af met het gedicht dat hij speciaal voor deze avond maakte : Jij altijd.  Het slot van een warme en verhelderende avond voor de 85 aanwezigen.

Team Rouwzorg

Nog levend

Ik sta aan het strand
met de wind in mijn haren
en vandaag voor het eerst
doet de dag niet zo’n pijn.
Jouw ring aan mijn hand zal ik daar trouw bewaren,
maar het houdt me niet tegen nog levend te zijn.
Nog levend, nog levend,
ik voel het van binnen.
alsof ik niet eerder diep ademen kon.
Zou vandaag het ontdooien
dan toch nog beginnen
van het ijs in mijn hart
dat niet wegsmelten kon?

Marinus van den Berg

Jij altijd

Jij die er niet meer bent
bent er nog altijd
Jij bent er in het gemis
dat er niet altijd is
Jij bent er als je er
had kunnen zijn
Jij bent er als ik je
raad nodig heb
Jij bent er zomaar
als ik je niet verwacht
Jij bent er als ik niet
aan je denk
Jij bent er als men zegt
kijk naar de toekomst
Jij bent er in stille uren
midden in een feest
Jij bent er altijd weer.

Marinus van den Berg  15-10-2019.

 

caritas kleurOmdat het ons een zorg is! Helpen waar geen helper is.

De vraag wordt wel eens gesteld... Wat doet caritas nu eigenlijk? Waar staan ze voor? Doen ze überhaupt wel iets? Het caritasbestuur heeft altijd gewerkt in de luwte en wil nu meer in beeld komen, omdat het nodig is door de veranderde maatschappelijke situatie.

Een parochie heeft de opdracht geloof ‘te leren’, ‘te vieren’ en ‘te dienen’. En bij de opdracht dienstbaar te zijn, komt het caritasbestuur in beeld. Daar waar mensen uitgedaagd worden, vanuit hun geloof, zorg te dragen voor medeparochianen en mensen waar ook ter wereld, kan en moet het caritasbestuur ondersteunend aanwezig zijn. Het caritasbestuur zorgt dat mensen aan de rand niet vergeten worden in de rush van de alledaagse taken van de parochie.

Vanuit de ontwikkeling van de verschillende caritasbesturen tot één parochieel caritasbestuur zijn in een aantal parochiekernen plaatselijke diaconale werkgroepen opgericht. Deze werkgroepen hebben als taak de lokale diaconie in beeld te hebben en te houden. De diaconale werkgroepen zijn de plaatselijke ogen en oren van de geloofsgemeenschap en het caritasbestuur. Zij kunnen plaatselijk signaleren wat de noden zijn. Zowel de noden signaleren aan de parochie en bestaande parochiële groepen die actief zijn op het terrein van de diaconie (bv. ziekenbezoekgroep of rouwzorg) als aan het caritasbestuur die de overkoepelende contacten onderhoudt met maatschappelijke organisaties (bv. Hulst voor Elkaar, Vluchtelingenwerk) wanneer er vragen zijn die het plaatselijke niveau overstijgen (bv. structurele problemen).

Wat gebeurt er op dit moment vanuit het caritasbestuur?

De caritas biedt via het Noodfonds hulp aan mensen die tussen de mazen van het sociale netwerk vallen. Hulst voor Elkaar zorgt voor de screening. Soms komen er ook vragen vanuit de geloofsgemeenschappen om mensen financiële steun te bieden. Bijvoorbeeld via de leden van het pastorale team.

Structurele bijdragen zijn er aan:
  • Sinterklaasacties
  • ·De plaatselijke afdelingen Zonnebloem
  • Stichting Kadoos (Kloosterzande)
  • Stichting De Melkkan (Hulst)
  • Stichting De Voedselbank
  • Vluchtelingenwerk Nederland
  • Ziekenbezoekgroep
  • Rouwzorg
  • De diaconale projecten van het bisdom
    [Nieuwe Diaconie in de Nieuwe Parochie; Uitzicht door inzet (baanloosheid); Geloof in je toekomst (jongeren in kansarme situaties); Parochies aan de slag voor de kwetsbaren (publiciteit en zichtbaarheid); Vluchtelingen voor vluchtelingen]
  • ·Amnesty International
  • Artsen zonder grenzen
  • Memisa
  • Steun aan onze missionarissen
    [Pater Marcel Mangnus, Missionarissen van Afrika (Witte Paters) – Tanzania; Pater Swinne, Orde der Camilianen – Colombia; Pater Nijsten - Missionarissen Oblaten van de Onbevlekte Maagd Maria (Oblaten van Maria) – Suriname; Stichting pater Dobbelaar – Lazaristen (Congregatie der Missie) – Ethiopië]
  • Vastenactie
  • Stichting Vluchteling

Wat zijn de speerpunten in de activiteiten van caritas voor de komende jaren?

  • Vanaf de 40 dagentijd 2017 wil de caritas proberen om ieder jaar een project gedragen door iemand afkomstig uit Oost Zeeuws-Vlaanderen voor te dragen als Vastenactieproject om zo de betrokkenheid van de vrijwillig(st)ers en parochianen te stimuleren en het enthousiasme voor de Vastenactie hoog te houden.
  • Doorheen de jaren ontdekken we steeds meer dat de geëigende kanalen om in contact te komen met mensen die een extra steuntje in de rug kunnen gebruiken steeds minder werken. Er komen steeds minder signalen binnen vanuit de parochie, zowel vanuit de (diaconale) vrijwillig(st)ers actief in de plaatselijke kernen, als via de leden van het pastorale team. De bijna vanzelfsprekende lijntjes vanuit het verleden verdampen meer en meer. Ook de signaalfunctie via de officiële instanties zoals Hulst voor Elkaar (gemeente Hulst) en Aan Z (gemeente Terneuzen) is minimaal. We moeten op zoek naar andere kanalen van communicatie en bekendmaking van het werk van caritas. We weten namelijk met zekerheid dat de nood er de laatste jaren niet minder op geworden is, steeds meer mensen glippen door de mazen van het sociale vangnet.
  • We willen de komende jaren de contacten tussen de drie caritasbesturen in Zeeuws-Vlaanderen intensiveren. Om een goede diaconale werking in Zeeuws-Vlaanderen te garanderen voor de toekomst, lijkt een regelmatig overleg en het delen van ervaringen, essentieel.

Mensen wordt wakker,
wrijf je ogen uit, en kijk om je heen:
zie de nood van de mensen, dichtbij en veraf.
Wordt wakker en kijk niet weg,
vlucht niet in allerlei excuses.
Wordt wakker!

Beleidsplan Caritas H. Maria Sterre der Zee - 2017-2022

Openen

Achtergrond en concrete invulling Beleidplan Caritas 2017-2022

Openen

Wanneer u contact zoekt met de parochiële caritasinstelling, kunt u mailen naar het e-mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Wanneer het zorgvragen betreft, kunt u mailen naar het e-mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

160214 vastenactie

2020 vastenactie 


Jaarlijks in de veertigdagentijd worden door de werkgroep Vastenactie allerlei activiteiten ontplooid voor een goed doel in de derde wereld. Het doel wordt de laatste jaren bepaald voor het gehele bisdom. In 2020 kiezen de drie parochies in Zeeuws-Vlaanderen gezamenlijk voor een eigen project in Tanzania genaamd ‘Sibusiso’.

Het Sibusiso project in Tanzania is in 2001 gestart door Henk en Atty Hammer-Roos. Nadat ze van 1975 tot 1979 in een missie ziekenhuis hadden gewerkt, zijn ze in Zeeuws-Vlaanderen terecht gekomen, waar Henk in Terneuzen als huisarts heeft gewerkt. In 1986 zijn ze betrokken geraakt bij Artsen zonden Grenzen en alle twee zijn ze vele malen uitgezonden geweest naar oorlogs- en rampgebieden.

Het was hun wens om een project te starten in een politiek stabiel land voor de meest kwetsbare in de samenleving. Het is Tanzania geworden. Kinderen met een verstandelijke beperking. Deze kinderen werden vaak weggestopt. Het werd gezien als een straf van God. De moeder werd vaak uit de familie verstoten en de vader verliet in veel gevallen het gezin. Er was in 2001 geen organisatie in Arusha en omgeving die zich het lot aantrok van deze kinderen.

Dit is de doelgroep waar Henk en Atty zich met hart en ziel voor zijn gaan inzetten. Het Sibusiso programma is een programma waarbij niet alleen aandacht wordt besteed aan het gehandicapte kind, maar aan de hele familie en de directe omgeving. In de 19 jaar dat Sibusiso actief is zijn er veel kinderen en hun families geholpen. Meer dan 3500 families met een verstandelijk beperkt kind hebben de weg naar Sibusiso gevonden. Veel daarvan zijn jonge kinderen met ernstige meervoudige beperkingen. Er is een groep jong volwassenen met een mildere beperking. Ook voor deze groep jongeren biedt Sibusiso een programma aan. Deze jongeren krijgen een opleiding in praktische vaardigheden welke afgestemd zijn op de thuissituatie.

Sibusiso probeert de integratie van mensen met een verstandelijke beperking in de maatschappij te bevorderen. Dit gebeurt door middel van Open dagen op het Sibusiso centrum en thema bijeenkomsten en campagnes in de dorpen. Sibusiso heeft regelmatig zendtijd bij de regionale radio, waarbij mensen kunnen inbellen en vragen kunnen stellen aan medewerkers van Sibusiso.

Er wordt veel aandacht besteed aan sport. De jongeren van Sibusiso nemen jaarlijks deel aan de Nationale Special Olympics en elke vier jaar gaat er een afvaardiging naar de Internationale Special Olympics.

Er zijn nu 18 jongeren die, na hun training in het centrum, een vaste betaalde baan hebben gevonden bij lokale bedrijven. Sibusiso blijft deze jongeren volgen en begeleiden.

Het programma dat in 2001 is gestart is inmiddels uitgegroeid tot een succesvol programma.

Dit gebeurt onder andere door:

  • Financiële ondersteuning van de opleiding voor de jongeren
  • Het aanleren van praktische vaardigheden die afgestemd zijn op de thuissituatie en de mogelijkheden van het kind
  • Het begeleiden van de ouders en de familie
  • Bijdrage aan bewustwordingsprogramma’s
  • Het mogelijk maken van sportevenementen waarbij de integratie van gehandicapte kinderen en gezonde kinderen centraal staat
  • De revalidatie van de kinderen die therapie nodig hebben
  • Het verstrekken van op maat gemaakte hulpmiddelen zoals looprekjes, aangepaste stoeltjes en rolstoelen.
  • Het special voedingsprogramma voor kinderen met slikproblemen

In Tanzania wordt er gewerkt met 55 enthousiaste en betrokken Tanzaniaanse medewerkers. In Tanzania hebben de Sander Hammer en zijn vrouw Claudia de eindverantwoordelijkheid voor de dagelijkse gang van zaken op zich genomen. Meer informatie kunt u vinden u op de website van Sibusiso: www.sibusiso.nl.

Activiteiten binnen de parochie

datumplaatsactiviteit
2 t/m 31 maart AH in Hulst statiegeldbonnen AH
13 maart Terneuzen Grote kerk, Noordstraat orgelconcert, aanvang om 20.00 uur
kraam Sibusiso
14 maart Hulst, basiliek boekenmarkt van 10.00-17.00 uur
kunstverkoop en muziek van Tragel
kraam Sibusiso
25 maart Koewacht
basisschool de Vlaswiek
fiets in
9 april Hengstdijk
basisschool 't Vogelnest
groep 1 t/m 5 spaart met Vastenactiedoosje
groep 6 t/m 8 gesponsorde fietstocht
9 april Vogelwaarde,
basisschool de Schakel
groep 1 t/m 4 doet spelletjesochtend;
groep 5 t/m 8 doet gesponsorde wandeltocht
in vastentijd St. Jansteen basisschool
Inghelolosenberghe
sponsorloop
in vastentijd Kloosterzande
basisschool 't Getij
sponsorloop en wafelactie

Hoe kunt u steunen?

  • Doe mee met de activiteiten van de diverse Vastenactie werkgroepen
  • Doe een bijdrage in het Vastenzakje
  • Neem deel aan de collectes in de kerk
  • Maak een bijdrage over op NL80 RABO 0172 460 638  t.n.v. Caritas H.Maria Sterre der Zee oner vermelding van het projectnummer 401387. Het vermelden van het projectnummer is belangrijk!

Vastenactie Nederland geeft een bunus van 50% aan ons project. Geeft u €10? Dan ontvangt het project €15!

 

 

 

regio rouwzorg

Afscheid nemen, rouwen doe je niet alleen....

En toch... soms heb je het gevoel dat geen mens het echt begrijpt, dat je jezelf kwijt bent; dat je te moe bent om alles nog te dragen.

Dan is het goed om met anderen te praten; die dit ook doormaken; die je niet vreemd vinden; aan wie je niet alles moet uitleggen; die het echt begrijpen.
Het geeft je het gevoel niet alleen te zijn.

Want rouwen hoef je niet alleen te doen....
Praten met lotgenoten, delen van pijn en verdriet, moed vinden bij elkaar....

Dit kan in de rouwgroep die de rooms-katholieke parochie samen met de gemeenten van de Protestantse kerken elk jaar organiseren.

In acht bijeenkomsten luisteren mensen naar elkaars verhaal en wisselen samen ervaringen uit onder de deskundige begeleiding van het rouwzorgteam. De groepen tellen niet meer dan tien personen. Om elkaar beter te leren kennen en om het vertrouwen te laten groeien binnen de groep, is het nodig om alle acht bijeenkomsten te volgen.

Elk najaar starten er twee rouwgroepen:

  • één avondgroep van 19.30 tot ± 22.00 uur
  • één middaggroep van 14.00 tot ± 16.00 uur.

Voor het jaar 2020/2021 zijn de data:

voor de maandagmiddagroep:
9, 16, 23 en 30 november 2020
7 en 14 december 2020
4 en 11 januari 2021

voor de dinsdagavondgroep:
10, 17 en 24 november 2020
1, 8 en 15 december 2020
5 en12 januari 2021

dinsdagavond voor ouders van een overleden kind:
9,16 en 23 februari en 2, 9, 16 en 30 maart 2021

Inschrijven vóór 6 oktober a.s. bij de  leden van de stuurgroep van uw parochiekern of protestantse kerken of bij een van de leden van het rouwzorgteam (zie hieronder).

Alle bijeenkomsten vinden plaats in het zaaltje naast de H..Henricuskerk, 's Gravenstraat 169 te Clinge.

Heeft u zelf iemand verloren of kent u iemand die steun zou kunnen hebben aan de rouwgroep, dan kunt u, ongeacht levensovertuiging, contact opnemen. Deelname is gratis.

De werkwijze

In 2000 is in de regio 0114 in Oost Zeeuws-Vlaanderen een initiatief rouwzorg gestart vanuit RK parochie in samenwerking met de Protestantse kerken. De bedoeling is begeleiding te organiseren na het overlijden van een betekenisvol iemand.
Sinds 2001 kwamen 272 rouwenden samen in 44 groepen.
Er is gekozen voor het werken in gespreksgroepen, die begeleid worden door het rouwzorgteam. Dit team (met landelijk certificaat: rouw- en verliesbegeleiding) bestaat uit drie personen: een pastor als beroepskracht en op vrijwillige basis: ervaringsdeskundige en een ervaringsdeskundige maatschappelijk werkster. Zij vormen de dagelijkse leiding. Zij organiseren de activiteiten van de rouwzorg en ondersteunen de stuurgroep.

De stuurgroep bestaat uit contactpersonen van elke parochiekern / protestantse gemeente uit de regio. Deze verantwoordelijken nodigen mensen uit voor de rouwgroepen, hebben ter plekke aandacht voor rouwenden en fungeren als tussenpersonen en ondersteuning voor het rouwzorgteam. 

Leden van de stuurgroep met adressen per parochiekern

Boschkapelle & Stoppeldijk
Clinge
Graauw
Heikant
Hengstdijk
Hulst
Kloosterzande
Koewacht
Lamswaarde
Nieuw-Namen
St. Jansteen
Terhole
Algemene ondersteuning kwaliteit
Voor de Protestantse kerken   
Marlies Everaert
Debora Sandifort
Via Rouwzorgteam: Maggie Sandkuyl
Marlies Martinet
Corry de Cock-Lauret
Luc Brems

Tiny Seij
Fien Martinet-Burm
Lia Brooijmans
Paul de Deckere
Via Rouwzorgteam: Maggie Sandkuyl
Marleen Dobbelaar

Robert Bickel
Leny Maat

Alle rouwenden zijn dan ook welkom, ongeacht hun levensovertuiging.

Hoe zitten die avonden in elkaar?

Elk najaar worden twee groepen gevormd van jongere en/of oudere mensen met partnerverlies of verlies van een andere dierbare (broer, zus, ouder, vriend, vriendin). Er is een middag- en een avondgroep. In het voorjaar start een groep ouders, die een kind hebben verloren (ook tijdens de zwangerschap). Wie deelneemt, engageert zich voor acht opeenvolgende bijeenkomsten. Tijdens die middagen/avonden wordt gepraat over wat verlies met een mens doet: de gevoelens, de herinneringen, de vragen rond zingeving en hoe de draad weer oppakken. De rouwbegeleiding werkt zowel op het vlak van gevoelens als op de manier van denken over rouw.
Rouwenden zijn kwetsbaar en hebben vaak moeite, om weer positief te gaan denken.

Elke avond/middag begint met een kort herdenkingsmoment en een gedicht, dat het gesprek opent. De avond/middag wordt afgesloten met een opdracht om zich voor te bereiden op de volgende bijeenkomst. Dit kan helpend zijn voor de groei in zelfkennis en veerkracht. Het proces van groepsvorming is heel belangrijk voor de deelnemers. In de groep groeit dan ook vertrouwen en vriendschap.

Vanuit de vraag van mensen, die rouwgroepen hebben gevolgd, worden er ook vormingsactiviteiten georganiseerd. Een aantal avonden staan open voor een breder publiek en een aantal avonden zijn enkel bedoeld als nazorg.

Nazorg- en nevenactiviteiten Rouwzorg 2020 / 2021

Avonden opengesteld voor breder publiek:

2-2-2021 Lezing door Manu Keirse, hoogleraar klinische psychologie, toonaangevend schrijver en zeer gewaardeerd spreker

Thema:
Het hart vergeet niet... weet nog als de dag van gisteren
over rouw en (jong-) dementie

In de Truffinozaal van hetWZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur
13-4-2021 Interactieve Lezing door Marinus van den Berg, rouwdeskundige, alom bekend schrijver en boeiende spreker die elke lezing weer uniek opbouwt. Thema:
Het hart vergeet niet... weet nog van de sporen

In de Truffinozaal van het WZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur
5-10-2021 20-jarig bestaan Rouwzorg Regio 0114 Thema:
Het hart vergeet niet...
In de Truffinozaal van het WZC Blaauwe Hoeve
te Hulst om 20.00 uur

 

Nazorg bedoeld enkel voor alle mensen die een rouwgroep hebben gevolgd:

5-6-2021 Uitwaaitocht Thema: Het hart vergeet niet... vertelt het verhaal dat niet af is...
parochiezaaltje naast de r,-k.
kerk H. Henricus in Clinge om 14.00 uur

Meer informatie

Heeft u vragen over zorg en welzijn, dan kunt u contact opnemen met Hulst voor elkaar. Met vragen over werk en inkomen kunt u terecht bij de Gemeente Hulst of in de nieuwe gemeentegids.

Wilt u meer weten over rouwzorg, dan kunt u contact opnemen met een van de leden van het rouwzorgteam:

regio rouwzorg LSR schildje 3 klik op de afbeelding
voor meer informatie

 

Zou het kunnen zijn

tekst vanwege Rouwzorg Regio 0114

 

In deze tijd van ‘afstand houden’
zoeken we naar woorden en gebaren
van warmte en verbondenheid
woorden die spreken van hoop…
van méér dan overleven alleen…
woorden die raken…
die aanraken… die je stil maken
om dichterbij jezelf te komen…
dichterbij hen die we zo missen…
dichtbij de kern, bij waar het op aankomt
Licht in het donker…
warmte die van binnen komt…

{slider De stilte zegt genoeg}

In die stilte mag je huilen…
je mag er schreeuwen als een kind…
maar je kunt er ook in schuilen
totdat jij de weg weer vindt.
In de stilte mag je zwijgen…
en met lege handen staan…
(uit ‘Bij het graf van mijn moeder’)

Theo van Teijlingen – 8 liedjes op www.defigurant.nl

{/sliders}

{slider Wie kijkt naar mij om}

Wie hoort hem, wie hoort haar ?                                     
als het stil wordt
en leeg vanbinnen …
als je vluchten wil
maar thuis moet blijven…
als alles kapot gaat
nu hij er niet meer is …
Wie kijkt naar haar om ?

Wie voelt mijn lege buik…
het gemis ?
Wie loopt met me mee
als ik hem zoek ?
Wie ziet de paniek in zijn ogen
als zijn kind niet beter wordt ?
Wie kijkt naar mij om ?

Hij ziet naar mij om…
als de buurvrouw even langskomt
als een collega een berichtje stuurt :
‘ik denk aan jou…’
als hij luistert, even de tijd neemt…
als zij helpt met de papieren…

Mannen, vrouwen, kinderen
die in deze tijd van ‘afstand houden’
toch nabij blijven, die ‘er zijn’…
die hart willen zijn als het leven hard is.

Elkaar nabij…
Licht in het donker…
Hij ziet naar ons om…

{/sliders}

{slider Zou het kunnen zijn…}

Dat terwijl wij ziek worden,
de aarde kan helen
Dat nu van alles verandert en stopt,
de natuur weer door kan gaan.
Zou het kunnen zijn...
Dat nu de wereld vertraagt,
de liefde kan versnellen
Dat druk zijn en naar buiten racen en vliegen,
de rust vinden en naar binnen keren wordt.
Zou het kunnen zijn....
Dat als we thuis moeten blijven,
we weer kunnen ervaren van wie we houden
Dat nu de maatschappij zo leunt op de zorg,
we beseffen hoe ontzettend belangrijk dat is.
Zou het kunnen zijn...
Dat de wereld en de luxe om ons heen
nu kleiner wordt,
zodat we ons eigen grote hart weer
kunnen voelen
Dat nu we goed voor onszelf en anderen
moeten zorgen,
Ontdekken dat zelfliefde en naastenliefde noodzakelijk is.
Zou het kunnen zijn...
Dat nu we samen strijden tegen hetzelfde,
de eenheid in de verschillen
kan worden gevonden
Dat als we elkaar nodig hebben,
herontdekken hoe saamhorigheid voelt.

Zou het kunnen zijn....
Dat na de chaos en strijd van deze tijd,
een nieuwe wereld wordt geboren
Dat na de angst en onzekerheid,
de liefde en waardering voor elkaar
en de aarde terugkeert.
Zou het kunnen zijn....
Dat het zo moet zijn,
opdat de liefde wederkeert.

Jeannine Peersman

{/sliders}

Het zijn teksten die mijmeren en aanzetten tot ‘er zijn’ voor elkaar.
We willen ze graag met jullie delen tot we elkaar weer mogen ont-moeten na de stilte van de coronatijd…


Enkele getuigenissen

  • Ik heb veel geleerd door te luisteren en er te zijn voor elkaar in respect en we konden ook lachen!
  • Ik kan er nu over spreken zonder het moeilijk te krijgen
  • Vroeger dacht ik dat ik alleen maar flink moest zijn Maar nu besef ik, dat mijn gevoel mag, want nu is er begrip voor!
  • Ik was altijd wel een plantrekker, maar nu voel ik me verantwoordelijk - ik ben zelfstandiger geworden (zegt een 81-jarige).
  • Doordat ik het gevoel had dat ik ook iets betekende voor anderen. Dat rouwen hard werken is en ik niet 'gek' deed.
  • We zaten allemaal in een stuurloos bootje, maar er was al heel snel een vertrouwensband in
    de groep, een warme sfeer.
  • Het meest helende is met elkaar praten, ook al heb je wel eens een terugval. Als je er over
    kunt praten, zie je soms duidelijker hoe het er bij jezelf voor staat.
  • Ik ben gaan inzien, dat toegeven aan mijn verdriet noodzakelijk is, om verder te kunnen gaan
    met mijn leven.
  • Ik heb geleerd, dat rouw een levenslang proces is van zoeken naar een betekenisvol leven
    zonder mijn partner.
  • Ik heb vertrouwen in de toekomst en dat mag met ups en downs, met vallen en opstaan.
  • Mijn boodschap is: meedoen! want je bent niet alleen met je verdriet.
  • Het doet deugd dat mensen luisteren en begrip tonen.
  • Ik heb veel geleerd, vooral van de opdrachten die je krijgt in de groep.
  • Je leert alles op een rijtje zetten en je gaat anders naar jezelf en anderen kijken.
  • Je krijgt meer zicht op rouw. Vroeger gingen de gedachten malen in mijn hoofd.
    Het is nu niet zo'n chaos meer. Ik heb nu toch wat meer rust gevonden.
  • Ik hield alles binnen. Mijn verdriet voelde aan als een harde bal en niemand mocht eraan komen. Nu is die bal zachter geworden.
  • De eerste keer was het wel moeilijk maar de anderen weten waar je het over
    hebt. Delen maakt het “draagzaam”: je bent niet gek aan het worden !
  • Het heeft mij veel steun gegeven.
  • Als je de eerste keer naar een rouwgroep gaat, is dat moeilijk en emotioneel maar
    geleidelijk gaat het beter: je voelt je op je gemak.
  • Ik was heel verdrietig en het was moeilijk te omschrijven maar ik voel het nu als
    een overwinning voor mezelf – mijn verwerking komt op gang.
  • Het heeft mij verrast wat het samen delen met je doet in de positieve zin.
  • Vroeger dacht ik : ik regel dat zelf wel, wat kunnen ze mij nog vertellen ?
    Het is mijn verdriet ! Ik dacht dat ik het alleen moest klaren maar dan valt het
    enorm tegen en voel je je heel alleen. Geduld hebben en jezelf de tijd gunnen
    is belangrijk. De herkenbaarheid in de groep en de zelfontdekking door de
    opdrachten hebben echt geholpen.
  • Ik schaam me nu ook niet meer om te wenen. Ik kan nu beter verwoorden wat ik
    voel. Ik was voor een stuk mijn zelfvertrouwen kwijt. Door te mogen huilen én
    lachen, is er in mijn lichaam meer ruimte : het voel opener.
  • Je tranen mag je in de groep tonen terwijl je je voor de buitenwereld groot houdt.
    Mijn boodschap is : maak hetgeen waar je het zo moeilijk mee hebt bespreekbaar!
    Wees open en eerlijk. Het heeft mij sterker gemaakt.
  • Mijn verdriet is niet minder geworden en mijn gemis niet kleiner maar ik besef dat
    ik verder moet met mijn leven. Mijn man en de herinneringen aan onze tijd samen,
    zal ik altijd bij mij dragen maar ik zie nu toch al de zon doorbreken.
  • Ik ken mezelf nu beter en ik geraak niet meer zo van slag als ik soms, geheel
    onverwacht, weer door een donker dal moet. Het gaf mij houvast.
  • In het begin zei ik in de groep dat ik mijzelf niet als vriendin zou uitzoeken maar
    daar kom ik nu op terug.
  • Toen ik aan de groep begon stond ik op het punt te verdrinken in mijn verdriet
    maar nu ben ik blij dat ik niet opgegeven heb want nu kan ik weer zwemmen!

Activiteiten voorgaande jaren

Activiteiten van voorgaande jaren:

  • Lezing door Sindy Helsen: De dagen... ze komen en gaan... in golven over je heen..., 4-2-2020 te Hulst. Klik hier voor het verslag.
  • Lezing door Marinus van den Berg:De dagen... ze komen en gaan... en vandaag voor het eerst doet de dag niet zo'n pijn...,15-10-2019 te Hulst. Klik hier voor het verslag
  • Uitwaaitocht: Schrijf me... bel me... app me... ik ben onderweg, 25-5-2019 te Clinge
  • Filmvoorstelling 'The book of Love': Schrijf me... bel me... app me..., 16-4-2019 te Hulst
  • Lezing door Gerke Verthiest: Schrijf me... bel me... app me...ik mis ons..., 5-2-2019 te Hulst
  • Lezing door Marinus Van den Berg: Schrijf me... bel me... app me... als ik achterblijf... 16-10-2018.te Hulst
  • Uitwaaitocht: Een warme deken ... op de pechstrook van het leven, 9-6-2018 te Clinge
  • Voorstelling: Op de pechstrook van het leven ... getuigen van licht, 17-04-2018 te Hulst
  • Lezing door Sindy Helsen: Stilvallen ... op de pechstrook van het leven, 23-01-2018 te Hulst
  • Lezing door Manu Keirse: Op de pechstrook van het leven, 5-9-2017 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Ik wil je behoeden en bewaren ... je verhaal heel voorzichtig doorgeven, 10 juni 2017 te Clinge.
  • Optreden door Adrie Oosterling, Ik wil je behoeden en bewaren ...  in woorden en muziek, 25 april 2017 te Hulst.
  • Film: Ik wil je behoeden en bewaren ... met ons verhaal door-leven, 24 januari 2017 te Hulst.
  • Lezing door Marinus Van Den Berg: Ik wil je behoeden en bewaren ... je verhaal doorgeven en door-leven, 4 oktober 2016 te Hulst.
  • Uitwaaitocht: Ik denk....ik denk aan jou. En voor ik het zal weten, denk ik: ik heb het toch gered., 4 juni 2016 te Clinge.
  • Lezing door Gerke Verthriest: Ik denk....ik denk aan jou. Ik peins en ik pieker... onrust in mijn lijf..., 12 april 2016 te Hulst.
  • Lezing door Nette Falkenburg: Ik denk....ik denk aan jou. Ik wou, dat ik achter de wolken kon kijken, even kijken of jij daar op mij wacht. Is er meer tussen hemel en aarde?, 26 januari 2016 te Hulst.
  • Lezing door Lut Celie: Ik denk....ik denk aan jou. Ik kan en wil je niet vergeten, maar leven met jou, diep in mij, 29 september 2015 te Hulst.
  • Uitwaaitocht: Voetje voor voetje, stap voor stap..., 30 mei 2015 te Clinge
  • Avond met gedichten van Kitty De Smet en verhalen door Ad Goos,
  • Voetje voor voetje....vind ik woorden..., 14 april 2015 te Hulst
  • Film: Extremely loud... incredibly close, Voetje voor voetje...Ontdek ik wie ik ben,3 februari 2015 te Hulst
  • Lezing door Manu Keirse, Veerkracht groeit voetje voor voetje, 22 september 2014 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Ik blijf op zoek,24 mei te Clinge
  • Panelgesprek: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou..., met Peter Van den Boogert, als afgevaardigde van de gemeente Hulst, Carolus Roelandt, belasting- en bankzaken, en Ilse de Dobbelaere, advokate en erfrecht 1 april 2014 te Hulst
  • Lezing door Arthur Polspoel: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Waar zal ik schuilen?, 28 januari 2014 te Hulst
  • Lezing door Daan Westerink: Als ik thuiskom, waar alles herinnert aan jou... Thuiskomen? Het voelt zo anders, 1 oktober 2013 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Je draad kwijtraken én weer oppakken..., 25 mei 2013 te Clinge
  • Theatervoorstelling door Draad: Rouwen is draden weven én knopen leggen om niet te vergeten, 2 april 2013 te Hulst
  • Lezing door Evamaria Jansen: Rouwen doe je met elke vezel in je lichaam, 29 januari 2013, te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus Van den Berg: Altijd is er weer die draad met jou, 2 oktober 2012, te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Alles in mijn tijd, 19 mei 2012 te Clinge
  • Filmvoorstelling: Rabbit Hole, 27 maart 2012 te Kloosterzande
  • Lezing door Luuc Smit: Als plots voor jou de tijd stilstaat, 17 januari 2012 te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse: Rouwen in de tijd, 27 september 2011 te Kloosterzande
  • Cursus positief denken voor rouwenden, door Maggie Sandkuyl, 5 avonden februari / maart 2011 te Hulst
  • Uitwaaitocht: In hetzelfde schuitje zitten, 28 mei 2011 te Clinge
  • Interactieve lezing door Jojanneke Taelman, Ook ons lichaam rouwt en spreekt een eigen taal, 29 maart 2011 te Heikant
  • Lezing door Johan Maes, Rouwen als man of vrouw ... een beweging tussen verlies en herstel, 25 juanuari 2011 te Kloosterzande
  • 10 jarig bestaan, Her-inneren, 1 oktober 2010 in de Blaauwe Hoeve te Hulst
  • Uitwaaitocht: Gaan-de-weg, 5 juni 2010 te Clinge
  • Film, Shadowlands, 20 april 2010 te Kloosterzande
  • Lezing door Marc van Raemdonck, Leven met een 'nooit meer'... , 9 februari 2010
  • Lezing door Marie-Christine Adriaensen, Als de dag van gisteren... rouwen als je ouder wordt, 22 september 2009 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Druppel voor druppel, 6 juni 2009 te Clinge
  • Rouwpoëzie, Het is niet te begrijpoen dat de wereld verder draait zonder jou ..., 21 april 2009 te Kloosterzande
  • Lezing door Lut Celie, Help ... mijn kind rouwt (niet),24 februari 2009 te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus Van den Berg, Hoe kan jij je nu eenzaam voelen, 25 september 2008 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht met Ad Goos: Op verhaal komen, 24 mei 2008 in Malpertuus in Clinge
  • Beelden van verlies, 8 april 2008 in 't Heike te Heikant
  • Lezing door Monique Dujardin, Groeien door verlies heen - van leegte naar zin, 19 februari 2008 in het WZC Antonius te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse, Werken met verlies - rouwen op de werkvloer... , 11 september 2007 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht, 2 juni 2007 te Clinge
  • Ervaringdag met Ton Koops, 22 april 2007 te IJzendijke
  • Interactieve lezing met Menno Jürgen de Bruin, 20 maart 2007 te Clinge
  • Lezing door Marc van Raemdonck, 19 februari 2007 te Kloosterzande
  • Lezing door Magda Van de Wiele, 10 oktober 2006 in de Blaauwe Hoeve te Hulst
  • Uitwaaitocht: Sporen, 13 mei 2006 te Clinge
  • Lezing door Tjeu Leendert: Leven met leegte, 21 maart 2006 te Kloosterzande
  • Lustrum: powerpointpresentatie en verhalen van Ad Goos, oktober 2005 te Hulst
  • Uitwaaitocht: Is het leven een kaartspel?, 21 mei 2005 te Clinge
  • Lezing door Marc van Raemdonck: Zal ik daar ooit overheen geraken? 18 april 2005 te St. Jansteen
  • Terugkomdag: 4 Seizoenen van rouw,, 13 maart 2005 te Wachtebeke
  • Lezing door Magda van de Wiele: Ik mis je , 14 februari 2005 te Kloosterzande
  • Lezing door Marinus van den Berg: Alles is zo stil geworden, nu jij er niet meer bent, 14 oktober 2004 te Kloosterzande
  • Uitwaaitocht: Mensen zijn als bomen..., 15 mei 2004 te Clinge
  • Lezing met getuigenissen van ouders: Met mij is er niets aan de hand: hoe wij kinderen en jongeren kunnen helpen bij het verwerken van verlies en rouw, 26 april 2004 te Koewacht.
  • Lezing door Ad Goos: Ik wou dat ik achter de wolken kon kijken, over eeuwig leven, 25 maart 2004 te St. Jansteen
  • Lezing door Wil Gloudemans: Rust en energie vinden, 1 dec. 2003 te St. Jansteen
  • Uitwaaitocht: emoties bij rouwen met Ad Goos, voorjaar 2003 te Clinge
  • Rouwpoëzie-avond: Het is niet te begrijpen, dat de wereld verder draait zonder jou, 9 februari 2004 te Kloosterzande
  • Lezing door Manu Keirse: Verdriet is als een vingerafdruk, 30 oktober 2003
  • Lezing door Arthur Polspoel, najaar 2002 te Kloosterzande

Voor elke groep zijn er één of meerdere terugkomavonden /- dagen geweest. Op avonden voor een breder publiek,waren naast de mensen, die een dierbare hebben verloren, ook hulpverleners, uitvaartmaatschappijen en parochiemedewerkers aanwezig.